Πτήσεις μεταξύ Χρόνου και Θανάτου

Κάθομαι ψηλά, κι αγναντεύω, στο διάστημα μεταξύ των δυο ανάλαφρων φτερών μου, ν’ ανατέλλουν τα σύννεφα, ενόσω, πλάι στο χέρι μου, ο ήλιος παιχνιδιάρικα, μου γνέφει… … More Πτήσεις μεταξύ Χρόνου και Θανάτου

Ονειρεύομαι

Ονειρεύομαι… μίλια μακριά απ’ την μέχρι πρόσφατα πατρίδα και τις έως χθες σταθερές της ζωής μου, ονειρεύομαι και κυλάω, γλιστράω απαλά στις παρυφές της κάθε μου ημέρας, απ’ το ξημέρωμα ως τη δύση, ταξιδεύοντας αδιάκοπα προς κάποια οικεία, και συνάμα, απροσπέλαστ’ άγνωστη διεύθυνση… … More Ονειρεύομαι

Oι αλήθειες των ανθρώπων

Είναι περίεργες οι αλήθειες των ανθρώπων. Παράξενες, γεμάτες μισόλογα, αργόσυρτες, ασυνάρτητες ελπίδες, αθέλητες ελλείψεις, ηθελημένες,  ίσως κι επιβαλλόμενες, αποσιωπήσεις… Είναι ιδιαίτερες οι αλήθειες των ανθρώπων: κοίτονται μέσα τους και συμβιώνουν, συγκατοικούν αντικρυστά και ξέπνοα, η μια δίπλα στην άλλη, διαφωνούν, κι έπειτα, διαπληκτίζονται, ανταγωνίζονται, πασχίζουν να υπερισχύσουν, καταμετρώντας, καραδοκώντας, ποια απ’ όλες, είναι άραγε γραφτό … More Oι αλήθειες των ανθρώπων

Ορισμοί γυναικών για τη Γυναίκα

Γυναίκα, αυτή η πολύπλοκη, ζωογόνα εκρηκτική ύπαρξη, με τα μύρια δυο ξέχωρα πρόσωπα, τ’ άπειρα και συχνά αθόρυβα, σχεδόν δύσθυμα συναισθήματα, τις ατέρμονα ανικανοποίητες και αλλεπάλληλες σκέψεις, τις πότε-πότε, πρόωρα βουλιαγμένες επιθυμίες .. Τι είναι αυτό άραγε, που θα μπορούσε ίσως, να ειπωθεί σχετικά με τη γυναικεία ταυτότητα ; Και τι είναι αυτό, που, ίσως … More Ορισμοί γυναικών για τη Γυναίκα

Η δύναμη του και

Όπου να’ ναι, ζυγώνει η στιγμή της υπέρτατης απελευθέρωσής μου- διαισθάνομαι- και μια ανάμεικτη αίσθηση προσμονής και φόβου διαχέει ολάκερη την ύπαρξή μου, καθώς αρχίζω μ’ έκπληξη, να παρατηρώ τις πρώτες ρωγμές στην άλλοτε συμπαγή μου, ολοστρόγγυλη πραγματικότητα… … More Η δύναμη του και

Ένα παράθυρο στο φως

Φόβος, θαμπές σκιές στο μισοσκόταδο, κρότοι βουβοί, οι αισθήσεις σου μπλεγμένες ένα κουβάρι, μίτος ατέλειωτος οι σκέψεις, μια πρόταση να τραντάζει τη χώρα έσω σου: κατά πού, άραγε, να πέφτει το φως; Τα μάτια σου ψηλαφούν το χάος αμφίβολα, ενώ το νου σου γυροφέρνει, μ’ επιμονή, μια λέξη: εγκλεισμός! Ναι, όσο κι αν, αναφανδόν, με … More Ένα παράθυρο στο φως

Μετανάστης Ονείρων

Αφιερωμένο σε όσους επιμένουν να ονειρεύονται, κόντρα στους αντίθετους ανέμους Πάνε χρόνια που περιπλανιέμαι ανάμεσα στα σώματα των τραυματισμένων πια, ονείρων μου.. Ν’ αναρωτιέμαι, αν τάχα τ’ όνειρο ετούτο ή τ΄ άλλο, είναι ανυπέρβλητα μεγάλο, κι εγώ τόσο μικρή, ίσως κι ελάχιστη, μπροστά σ’ αυτό.. Πάνε χρόνια που αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στα μύχια όνειρα της ψυχής … More Μετανάστης Ονείρων

‘Eχεις χρόνο για μένα;

«Έχεις λίγο χρόνο για μένα;» Με ρώτησε ξαφνικά ο εαυτός μου. Έχω λίγο χρόνο για μένα; επανέλαβα κι αναρωτήθηκα. Τότε κατάλαβα, πώς, απορροφημένη από την έκθεσή μου στις έγνοιες, στις επιθυμίες, στις ανασφάλειες των άλλων, είχα αφήσει πίσω τον εαυτό μου. Τότε κατάλαβα, πώς, ψάχνοντας επίμονα και εναγώνια την ευτυχία μου στων άλλων τις ζωές, … More ‘Eχεις χρόνο για μένα;