Στήλη: Όλ Αμπάουτ ροκ:

Το ροκ ως είδος μουσικής! (μέρος 1)

Δυο η ώρα το πρωί και κάθομαι σαν καλό παιδί να λύσω κανένα ολοκλήρωμα παρέα με όλο τον σωστό εξοπλισμό (στυλό ,τετράδιο, καφές και πολύ πολύ μουσική για να συγκεντρωθώ)! Το αποτέλεσμα; Μηδέν στο τετράγωνο…

Όμως έκανα μια ωραία συζήτηση με τον εαυτό μου! Και να είστε σίγουροι πως η συζήτηση αυτή είναι για γερά νεύρα μιας και ο εαυτός μου δεν υποφέρεται! Άκουγα την μουσικούλα μου (ροκ φυσικά) και σκεφτόμουνα το πόσο αδικημένο είναι το ροκ σήμερα. Άμα πεις σε κάποιον ακούω ροκ η απάντηση που θα πάρεις είναι του στυλ «χαχαχα άκου κανένα Κι@μο και δώσε πόνο». Τέλος πάντων…

Το θέμα της συζήτησης αυτής , και ταυτόχρονα του συγκεκριμένου άρθρου είναι ότι το ροκ είναι ένα ΑΞΙΟ είδος μουσικής (δεν θα πω στο άρθρο αυτό ότι το ροκ είναι ιδεολογία…ΕΙΝΑΙ ιδεολογία αλλά το να το πετάω όπου να ναι για να το παίξω ψαγμένος κλπ δεν μου λέει κάτι-για το τι εστί rock ideology θα μιλήσω σε άλλο άρθρο)

Ας μελετήσουμε γιατί το ροκ είναι το πιο καλό είδος μοντέρνας μουσικής από διάφορες σκοπιές!

Αρχικά……ΑΠΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟΨΗ! Το ροκ είναι μουσική (νότες κλίμακες μελώδια και τα σχετικά). Το σκυλάδικο είναι κάτι για το όποιο ο σκύλος μου ο αζόρ γαυγίζει και επιμένει πως δεν έχει καμία σχέση με αυτό…ο κάθε σκυλοκάγκουρας έχει μια μουσική υπόκρουση ικανή να προκαλέσει ημικρανία στον ακέφαλο καβαλάρη. Έχει μέσα μπουζούκι , το όποιο είναι ένα εκπληκτικό όργανο που πρέπει να είσαι πραγματικά μάγκας για να γίνεις κάλος σε αυτό (μην ξεχνάμε ότι αφορμή να ασχοληθεί ο Hendrix με την μουσική ήταν ο Χιώτης) και το κακομεταχειρίζονται με την συνοδεία ενός ‘αρμόνιου’ που παίζει την κλασική μελώδια ενός επιτυχημένου 3λεπτου αυνανισμού! Ααα και για να μην ξεχνάμε και τους τραγουδιστές ας ακούσουμε Ian Gillan ή Freddie Mercury. Ο πρώτος , τραγουδιστής των deep purple, εκτός από το smoke on the water έχει τραγουδήσει στην πρώτη ηχογραφημένη παράσταση του μιούζικαλ Jesus Christ Superstars και ο δεύτερος έχει αφήσει ιστορία με πολλές ροκ-όπερα εμφανίσεις! Καλά μέχρι εδώ; Ωραία! Τώρα άντε πετάξτε λουλούδια από νεκροστέφανα στον αγαπημένο σας καλλιτέχνη!

Γιατί όταν ακούω Pink Floyd είναι σαν να ακούω κάποιον σύγχρονο Μπαχ! 

Από την άλλη το ροκ έχει από όλα…εννοώ…ότι ο απλός κόσμος νομίζει ότι το ροκ είναι μια κιθάρα , ντραμς , ένας που παίζει κάτι που μοιάζει με κιθάρα (μπάσο) και ένας τραγουδιστής… Μέγα λάθος! Βιολί, πιανα, φλάουτα , τσέλα ,φυσαρμόνικες ,μπικικινα, κοκοκοψα έχουν θέση σε ροκ μπάντες και πολλές φόρες είναι αυτά που κάνουν καλό το αποτέλεσμα! … αααα και το πιο βασικό….ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΖΟΥΝ!! 

Βεβαία δεν συγκρίνω το ροκ μονό με το σκυλάδικο…1) είναι εύκολος αντίπαλος! 2) είναι χάσιμο χρόνου…για να ακούσεις μουσική θες μουσική παιδεία… ποιος πιστεύει ότι οι φαν του Βολάνη έχουν?! Πάμε χιπ χοπ; Το χιπ χοπ δεν έχει να δώσει κάτι αξιοσημείωτο (από μουσική άποψη πάντα). Βασικά είναι όλα μέσω υπολογιστή . όποτε δεν μιλάμε για ντο –ρε –μι αλλά για 0 και 1 για την δημιουργία ενός beat! Αυτό όμως δεν παρουσιάζεται μονό στο χιπ χοπ. Αλλά γενικά στην σύγχρονη μουσική! Ο κατά πολλούς καλύτερος καλλιτέχνης της Ελλάδας Μ.Χατζηγιαννης(sorry για την βρισιά) έχει ασπαστεί για τα καλά το φαινόμενο αυτό…καθώς η μπάντα που τον περιτριγυρίζει αποτελείτε από κιθάρες apple κρούστα apple και γενικά από την φιλαρμονική του S.jobs! 

Αυτά προς το παρόν!!! Θέλω να πω πως ότι γράφω δεν το γράφω για να αλλάξω τις μουσικές σας απόψεις! Δίκες σας είναι και πρόσβαση έχετε μονό εσείς! Πάνω από όλα ελευθερία έκφρασης ! Σε ένα άλλο μπλοκ ίσως υπάρχει άρθρο που κράζει το ροκ. Απόψεις υπάρχουν πολλές. Αλήθειες όμως λίγες. Όταν κρίνω τα παραπάνω ονόματα τα κρίνω επειδή τα άκουσα και σιχάθηκα! Μονό έτσι είχα δικαίωμα… από την μεριά σας τώρα ακουστέ λίγο ροκ και θα καταλάβετε ότι δεν είμαι υπερβολικός! Keep rocking! Τα λέμε! 🙂

Άγγελος


One thought on “Στήλη: Όλ Αμπάουτ ροκ:

  1. Έτσι μπράβο!!! Αυτό είναι άρθρο!!! Είμαι τρελή φαν της ροκ μουσικής και σε νοιώθω απόλυτα! Όμως εδώ αξίζει να σημειώσουμε κάτι για το 'σκυλάδικο'. Δεν είναι ακριβώς ένα είδος μουσικής. Ναι μεν αυτοί που παίζουν/τραγουδούν τέτοιου είδους τραγούδια δεν έχουν ιδέα τι είναι το ντο, ρε, μι… αλλά όλοι αυτοί οι ήχοι, οι μελωδίες, που ακούμε στα σκυλάδικα βασίζονται σε κλίμακες (μουσικές). Είναι όλα τους ανατολίτικα τραγούδια. Απλά κάποιοι αστοιχείωτοι εδώ πέρα έκλεψαν ανατολίτικους ρυθμούς και τους σκότωσαν σε ελληνικά τραγούδια. Λίγο ο ηλίθιος στίχος, λίγο το άχαρο παίξιμο των μουσικών, λίγο η κλάψα των τραγουδιστών και λίγο το γεγονός ότι στην Ελλάδα το τσιφτετέλι δεν περνάει για σοβαρό ήταν αρκετά για να δημιουργηθεί ένα νέο είδος, το σκυλάδικο που στην ουσία είναι μια κακή παραλλαγή της Τούρκικης (κυρίως) μουσικής.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s